Чулацаман тӀегӀо

(4221) Пикассо

Мегавики чуьра гӀирс
(4221) Пикассо
Средняя аномалия 90,29192[1], 194,8722346344 ± 2,3904E−7[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,13, 0,1271871[1], 0,124789905941 ± 5,9713E−10[2]
Период вращения 3,1114[2]
Дата открытия 1988 шеран 13 март[2]
Орбитальный период 4,24[1], 1551,0598780779 ± 5,3702E−7[2]
Диаметр 10,823 ± 0,057[2]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Следующее по порядку (4222) Нэнсита[3]
Абсолютная звёздная величина 12,7[1], 12,85[2]
Перицентр 2,2855336[1], 2,295086592451 ± 1,3868E−9[2]
Наклонение орбиты 17,19032[1], 17,169569155554 ± 4,6816E−8[2]
Аргумент перицентра 38,71858[1], 39,090782321836 ± 1,5757E−7[2]
Большая полуось орбиты 2,6185838[1], 2,622326465417 ± 6,0528E−10[2]
Предыдущее по порядку (4220) Флуд[3]
Названо в честь Пабло Пикассо
Первооткрыватель или изобретатель Джеффри Томас Алу[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,952[1], 2,949566338384 ± 6,8081E−10[2]
Долгота восходящего узла 187,9441[1], 187,88917620307 ± 1,0479E−7[2]
Альбедо 0,167 ± 0,031[2]

(4221) Пикассо (лат. Picasso) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1988 шеран 13 мартехь Джефф Алу цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1988 EJ».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта