Чулацаман тӀегӀо

(4193) Salanave

Мегавики чуьра гӀирс
(4193) Salanave
Большая полуось орбиты 3,157909[1], 3,157465690377 ± 1,1967E−9[2]
Долгота восходящего узла 127,59933[1], 127,33594847057 ± 9,3187E−7[2]
Эксцентриситет орбиты 0,17, 0,1699801[1], 0,16603108862 ± 4,4921E−10[2]
Дата открытия 1981 шеран 26 сентябрь[2]
Орбитальный период 5,61[1], 2049,3039967621 ± 1,165E−6[2]
Абсолютная звёздная величина 12,1[1], 12,36[2]
Следующее по порядку (4194) Sweitzer[3]
Диаметр 17,536 ± 0,127[2]
Место астрономического открытия Станция Андерсон-Меса[d][4], Обсерватория Лоуэлла[d][2]
Перицентр 2,6211274[1], 2,633228224524 ± 2,0374E−9[2]
Аргумент перицентра 248,63495[1], 250,28935320335 ± 8,9474E−7[2]
Наклонение орбиты 1,88896[1], 1,893315741493 ± 2,6354E−8[2]
Предыдущее по порядку (4192) Брейсахер[3]
Средняя аномалия 194,93042[1], 254,78282688797 ± 4,977E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Скифф, Брайан[d][3][4], Томас, Норман[d][3][4]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,695[1], 3,68170315623 ± 1,3954E−9[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Альбедо 0,069 ± 0,015[2]

(4193) Salanave (лат.  Salanave) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1981 шеран 26 сентябрехь Брайан А. Скифф, Н. Томас цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1981 SM1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта