Чулацаман тӀегӀо

(4033) Яцугатакэ

Мегавики чуьра гӀирс
(4033) Яцугатакэ
Средняя аномалия 294,40886[1]
Долгота восходящего узла 46,44311[1]
Эксцентриситет орбиты 0,09, 0,0913325[1]
Дата открытия 1986 шеран 16 март[2]
Орбитальный период 3,35[1]
Названо в честь Southern Yatsugatake Volcanic Group[d]
Абсолютная звёздная величина 13,6[1]
Аргумент перицентра 163,52704[1]
Перицентр 2,0354868[1]
Предыдущее по порядку (4032) Чаплыгин[3]
Следующее по порядку (4034) Вишну[3]
Первооткрыватель или изобретатель Иноуэ, Масару[d][3][2], Мурамацу, Осаму[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,445[1]
Большая полуось орбиты 2,2400789[1]
Наклонение орбиты 5,12224[1]

(4033) Яцугатакэ (лат. Yatsugatake) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1986 шеран 16 мартехь М. Иноуэ, О. Мурамацу цӀе йолу Ӏилманчо Kobuchizawa обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1986 FA».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта