Чулацаман тӀегӀо

(403) Киана

Мегавики чуьра гӀирс
(403) Киана
Большая полуось орбиты 2,809894495993 ± 1,2066E−8[1]
Спектральный класс астероида астероид класса S[d][1]
Долгота восходящего узла 244,41376531912 ± 2,8385E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,096588961007 ± 3,7111E−8[1]
Дата открытия 1895 шеран 18 май[1]
Орбитальный период 1720,4158986808 ± 1,1081E−5[1]
Предыдущее по порядку (402) Хлоя[2]
Названо в честь Киана[d]
Абсолютная звёздная величина 8,9[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Средняя аномалия 266,6129060799 ± 2,5389E−5[1]
Аргумент перицентра 255,49115572293 ± 3,7641E−5[1]
Следующее по порядку (404) Арсиноя[2]
Изображение
Перицентр 2,538489706085 ± 1,0466E−7[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,081299285901 ± 1,3231E−8[1]
Наклонение орбиты 9,154 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(403) Киана (лат. Cyane) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1895 шеран 18 майхь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1895 BX».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта