Чулацаман тӀегӀо

(3975) Верди

Мегавики чуьра гӀирс
(3975) Верди
Большая полуось орбиты 2,8977441[1], 2,899036458717 ± 1,0806E−9[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,05, 0,0537562[1], 0,049423751678 ± 4,1934E−10[2]
Период вращения 8,158[2]
Дата открытия 1982 шеран 19 октябрь[2]
Орбитальный период 4,93[1], 1802,9303209724 ± 1,008E−6[2]
Диаметр 9,685 ± 0,285[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Карла Шварцшильда[d][2]
Названо в честь Верди, Джузеппе
Абсолютная звёздная величина 12,3[1], 12,45[2]
Наклонение орбиты 1,29285[1], 1,299839901088 ± 2,699E−8[2]
Долгота восходящего узла 204,71687[1], 204,28142477577 ± 1,3366E−6[2]
Перицентр 2,7419725[1], 2,755755200677 ± 1,5595E−9[2]
Аргумент перицентра 246,59973[1], 249,71837188495 ± 1,4824E−6[2]
Следующее по порядку (3976) Лиза[3]
Предыдущее по порядку (3974) Verveer[3]
Средняя аномалия 62,08062[1], 98,500586088744 ± 6,5656E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Фреймут Борнген[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,054[1], 3,042317716758 ± 1,134E−9[2]
Альбедо 0,281 ± 0,017[2]

(3975) Верди (лат. Verdi) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1982 шеран 19 октябрехь Ф. Бёрнген цӀе йолу Ӏилманчо Таутенбург обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1982 UR3».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта