Чулацаман тӀегӀо

(397) Вена

Мегавики чуьра гӀирс
(397) Вена
Средняя аномалия 110,66475039102 ± 9,1675E−6[1]
Спектральный класс астероида астероид класса S[d][1], астероид класса K[d][1]
Долгота восходящего узла 228,12012378772 ± 2,058E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,245397440784 ± 3,8553E−8[1]
Дата открытия 1894 шеран 19 декабрь[1]
Орбитальный период 1564,9510213158 ± 7,7624E−6[1]
Названо в честь Вена
Абсолютная звёздная величина 9,31[1]
Перицентр 1,990611410097 ± 1,0324E−7[1]
Аргумент перицентра 139,59544743564 ± 2,2166E−5[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Предыдущее по порядку (396) Эолия[2]
Большая полуось орбиты 2,637960056968 ± 8,7231E−9[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,285308703839 ± 1,0864E−8[1]
Следующее по порядку (398) Адмета[2]
Наклонение орбиты 12,835 ± 0,001

(397) Вена (лат. Vienna) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1894 шеран 19 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1894 BM».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта