Чулацаман тӀегӀо

(3940) Ларион

Мегавики чуьра гӀирс
(3940) Ларион
Средняя аномалия 201,65241[1]
Долгота восходящего узла 194,70434[1]
Эксцентриситет орбиты 0,056258, 0,0566116[1]
Дата открытия 1973 шеран 27 март[2]
Орбитальный период 2,8[1]
Названо в честь Лариса Ивановна Голубкина[d]
Абсолютная звёздная величина 12,8[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Аргумент перицентра 304,51014[1]
Перицентр 1,8752264[1]
Предыдущее по порядку (3939) Хурухата[3]
Следующее по порядку (3941) Гайдн[3]
Первооткрыватель или изобретатель Журавлёва, Людмила Васильевна[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,1[1]
Большая полуось орбиты 1,9877565[1]
Наклонение орбиты 22,83471[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(3940) Ларион (лат. Larion) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1973 шеран 27 мартехь Журавлёва Л. В. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1973 FE1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта