Чулацаман тӀегӀо

(3843) OISCA

Мегавики чуьра гӀирс
(3843) OISCA
Средняя аномалия 91,42531[1]
Долгота восходящего узла 28,29709[1]
Эксцентриситет орбиты 0,14, 0,1433729[1]
Дата открытия 1987 шеран 28 февраль[2]
Орбитальный период 7,97[1]
Названо в честь Q11291650?
Абсолютная звёздная величина 10,7[1]
Большая полуось орбиты 3,988555[1]
Аргумент перицентра 23,98503[1]
Место астрономического открытия Астрономическая обсерватория Гэкко[d][2]
Предыдущее по порядку (3842) Харлансмит[3]
Перицентр 3,4167042[1]
Первооткрыватель или изобретатель Осима, Ёсиаки[d][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 4,56[1]
Следующее по порядку (3844) Луцзяси[3]
Наклонение орбиты 3,92591[1]

(3843) OISCA (лат.  OISCA) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1987 шеран 28 февралехь Ё. Осима цӀе йолу Ӏилманчо Гэкко обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1987 DM».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта