Чулацаман тӀегӀо

(351) Ирса

Мегавики чуьра гӀирс
(351) Ирса
Большая полуось орбиты 2,767618082404 ± 9,9273E−9[1]
Спектральный класс астероида астероид класса S[d][1]
Долгота восходящего узла 99,267600273062 ± 3,2823E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,152621886418 ± 4,1272E−8[1]
Дата открытия 1892 шеран 16 декабрь[1]
Орбитальный период 1681,7353999062 ± 9,0485E−6[1]
Предыдущее по порядку (350) Орнамента[2]
Названо в честь Ирса[d]
Абсолютная звёздная величина 8,98[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Средняя аномалия 194,30556169208 ± 1,5245E−5[1]
Аргумент перицентра 31,473846428299 ± 3,6018E−5[1]
Следующее по порядку (352) Жизела[2]
Изображение
Перицентр 2,345218989783 ± 1,1343E−7[1]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,190017175025 ± 1,1442E−8[1]
Наклонение орбиты 9,195 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(351) Ирса (лат. Yrsa) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1892 шеран 16 декабрехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1892 V».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта