Чулацаман тӀегӀо

(3379) Оиси

Мегавики чуьра гӀирс
(3379) Оиси
Большая полуось орбиты 2,3546316[1], 2,355155568691 ± 3,8116E−10[2]
Долгота восходящего узла 146,76121[1], 146,72456667468 ± 1,1127E−6[2]
Эксцентриситет орбиты 0,130979, 0,1316486[1], 0,130156711199 ± 4,613E−10[2]
Дата открытия 1931 шеран 6 октябрь[2]
Орбитальный период 3,61[1], 1320,1638191693 ± 3,2049E−7[2]
Следующее по порядку (3380) Аваджи[3]
Диаметр 12,992 ± 0,08[2]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][2]
Наклонение орбиты 2,851[1], 2,853610508726 ± 4,7407E−8[2]
Перицентр 2,0446476[1], 2,048616265509 ± 1,0586E−9[2]
Аргумент перицентра 303,82623[1], 304,34944234475 ± 1,1278E−6[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Предыдущее по порядку (3378) Сьюзанвиктория[3]
Средняя аномалия 18,8333[1], 203,66090558678 ± 2,8462E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Рейнмут, Карл Вильгельм[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,665[1], 2,661694871873 ± 4,3077E−10[2]
Абсолютная звёздная величина 13,2[1], 13,4[2]
Альбедо 0,0386, 0,033 ± 0,006[2]

(3379) Оиси (лат. Oishi) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1931 шеран 6 октябрехь Карл Райнмут цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1931 TJ1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта