Чулацаман тӀегӀо

(3169) остро

Мегавики чуьра гӀирс
(3169) остро
Большая полуось орбиты 1,891868[1]
Изображение
Долгота восходящего узла 96,37203[1]
Дата публикации 2005[2]
Место астрономического открытия Станция Андерсон-Меса[d][3]
Названо в честь Steven J. Ostro[d]
Эксцентриситет орбиты 0,06681, 0,066817[1]
Страницы 262-262, 1[2]
Дата открытия 1981 шеран 4 июнь[3]
Автор Jerome Berthier[d][2]
Орбитальный период 2,6[1]
Абсолютная звёздная величина 12,73[1]
Предыдущее по порядку (3168) Ломницкий Штит[4]
Следующее по порядку (3170) Джанибеков[4]
Опубликовано в Central Bureau Electronic Telegram[d][2]
Аргумент перицентра 32,46088[1]
Название инг. (3169) Ostro[2]
Том 320[2]
Перицентр 1,7654591[1]
Первооткрыватель или изобретатель Эдвард Боуэлл[d][4][3]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,018[1]
Средняя аномалия 347,83997[1]
Наклонение орбиты 24,90719[1]

(3169) остро (лат.  Ostro) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1981 шеран 4 июнехь Эдвард Боуэлл цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1981 LA».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта