Чулацаман тӀегӀо

(3140) Stellafane

Мегавики чуьра гӀирс
(3140) Stellafane
Средняя аномалия 67,11136[1]
Долгота восходящего узла 101,52584[1]
Эксцентриситет орбиты 0,11, 0,1103638[1]
Дата открытия 1983 шеран 9 январь[2]
Орбитальный период 5,24[1]
Названо в честь Q7607161?
Абсолютная звёздная величина 10,9[1]
Большая полуось орбиты 3,0158095[1]
Аргумент перицентра 268,42671[1]
Место астрономического открытия Станция Андерсон-Меса[d][2]
Предыдущее по порядку (3139) Шаньтоу[3]
Перицентр 2,6829732[1]
Первооткрыватель или изобретатель Скифф, Брайан[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,349[1]
Следующее по порядку (3141) Бухар[3]
Наклонение орбиты 11,25906[1]

(3140) Stellafane (лат.  Stellafane) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1983 шеран 9 январехь Брайан А. Скифф цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1983 AO».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта