(3140) Stellafane
Арахьара хатӀ
| (3140) Stellafane | |
|---|---|
| Средняя аномалия | 67,11136[1] |
| Долгота восходящего узла | 101,52584[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,11, 0,1103638[1] |
| Дата открытия | 1983 шеран 9 январь[2] |
| Орбитальный период | 5,24[1] |
| Названо в честь | Q7607161? |
| Абсолютная звёздная величина | 10,9[1] |
| Большая полуось орбиты | 3,0158095[1] |
| Аргумент перицентра | 268,42671[1] |
| Место астрономического открытия | Станция Андерсон-Меса[d][2] |
| Предыдущее по порядку | (3139) Шаньтоу[3] |
| Перицентр | 2,6829732[1] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Скифф, Брайан[d][3][2] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 3,349[1] |
| Следующее по порядку | (3141) Бухар[3] |
| Наклонение орбиты | 11,25906[1] |
(3140) Stellafane (лат. Stellafane) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1983 шеран 9 январехь Брайан А. Скифф цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1983 AO».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (3140)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (3140)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (2463) Sterpin астероид
