Чулацаман тӀегӀо

(3111) Мисузу

Мегавики чуьра гӀирс
(3111) Мисузу
Большая полуось орбиты 2,2237242[1], 2,22410921748 ± 3,9231E−10[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,16, 0,1609193[1], 0,160657825335 ± 5,0299E−10[2]
Период вращения 40[2]
Дата открытия 1977 шеран 19 февраль[2]
Орбитальный период 3,32[1], 1211,5255900935 ± 3,2055E−7[2]
Диаметр 4,56 ± 0,888[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Кисо[d][2]
Названо в честь Синано[d]
Абсолютная звёздная величина 13,6[1], 13,73[2]
Наклонение орбиты 2,01183[1], 2,011609150153 ± 2,5404E−8[2]
Долгота восходящего узла 95,42188[1], 95,403771890402 ± 7,6873E−7[2]
Перицентр 1,8658841[1], 1,866788667293 ± 1,1343E−9[2]
Аргумент перицентра 292,01213[1], 291,83375597754 ± 8,0234E−7[2]
Следующее по порядку (3112) Велимир[3]
Предыдущее по порядку (3110) Wagman[3]
Средняя аномалия 9,23867[1], 243,86480448366 ± 4,0E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Косай, Хироки[d][3][2], Фурукава, Киитиро[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,582[1], 2,581429767668 ± 4,5534E−10[2]
Альбедо 0,329 ± 0,147[2]

(3111) Мисузу (лат.  Misuzu) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1977 шеран 19 февралехь Х. Косай, К. Фурукава цӀе йолу Ӏилманчо Кисо обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1977 DX8».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта