Чулацаман тӀегӀо

(2922) Диканька

Мегавики чуьра гӀирс
(2922) Диканька
Средняя аномалия 301,86358[1], 12,80735292765 ± 2,311E−6[2]
Долгота восходящего узла 188,01051[1], 187,88342240175 ± 2,8682E−6[2]
Эксцентриситет орбиты 0,14, 0,1432318[1], 0,144965415914 ± 4,5821E−9[2]
Дата открытия 1976 шеран 1 апрель[2]
Орбитальный период 3,65[1], 1333,9792806883 ± 4,2777E−6[2]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Названо в честь Диканька
Абсолютная звёздная величина 13,8[1], 13,99[2]
Перицентр 2,0325093[1], 2,027764206712 ± 9,1938E−9[2]
Диаметр 5,693 ± 0,182[2]
Аргумент перицентра 344,87401[1], 345,61579860041 ± 3,0841E−6[2]
Следующее по порядку (2923) Schuyler[3]
Предыдущее по порядку (2921) Софокл[3]
Наклонение орбиты 2,98284[1], 2,989584453633 ± 2,3278E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Черных, Николай Степанович[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,712[1], 2,715352023795 ± 5,805E−9[2]
Большая полуось орбиты 2,3722978[1], 2,371558115253 ± 5,07E−9[2]
Альбедо 0,18 ± 0,02[2]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(2922) Диканька (лат. Dikanʹka) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1976 шеран 1 апрелехь Черных Н. С. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1976 GY1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта