Чулацаман тӀегӀо

(2867) Штейнс

Мегавики чуьра гӀирс
(2867) Штейнс
Средняя аномалия 290,89013[1]
Долгота восходящего узла 55,36739[1]
Дата открытия 1969 шеран 4 ноябрь[2]
Орбитальный период 3,63[1]
Перицентр 2,0186597[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Наклонение орбиты 9,946 ± 0,001, 9,93492[1]
Названо в честь Штейнс, Карл Августович[d]
Абсолютная звёздная величина 12,7[1]
Следующее по порядку (2868) Упупа[3]
Аргумент перицентра 250,95052[1]
Предыдущее по порядку (2866) Харди[3]
Изображение
Эксцентриситет орбиты 0,1463, 0,1460106[1]
Первооткрыватель или изобретатель Черных, Николай Степанович[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,709[1]
Большая полуось орбиты 2,3637995[1]
Альбедо 0,1
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(2867) Штейнс (лат. Šteins) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1969 шеран 4 ноябрехь Черных Н.С. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1969 VC».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта