Чулацаман тӀегӀо

(284) Амалия

Мегавики чуьра гӀирс
(284) Амалия
Средняя аномалия 251,405677043 ± 1,2211E−5[1]
Долгота восходящего узла 233,74357894291 ± 2,7683E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,221492255334 ± 3,1437E−8[1]
Дата открытия 1889 шеран 29 май[1]
Орбитальный период 1324,0331740595 ± 5,0291E−6[1]
Названо в честь хууш дац[2]
Абсолютная звёздная величина 10,05[1]
Большая полуось орбиты 2,359755243755 ± 5,9755E−9[1]
Аргумент перицентра 57,902216785477 ± 2,9651E−5[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Предыдущее по порядку (283) Эмма[3]
Перицентр 1,837087732779 ± 7,4119E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][3][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,88242275473 ± 7,299E−9[1]
Следующее по порядку (285) Регина[3]
Наклонение орбиты 8,062 ± 0,001

(284) Амалия (лат. Amalia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1889 шеран 29 майхь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «дуьххьара йара хӀара цӀе».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ Dictionary of Minor Planet Names (инг.) — 6 — Springer Science+Business Media. — P. 38. — ISBN 978-3-642-29717-5
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта