Чулацаман тӀегӀо

(251) София

Мегавики чуьра гӀирс
(251) София
Большая полуось орбиты 3,097370355515 ± 1,6537E−8[1]
Долгота восходящего узла 156,15667805371 ± 2,2303E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,09933956387 ± 3,4672E−8[1]
Дата открытия 1885 шеран 4 октябрь[1]
Орбитальный период 1991,0773550608 ± 1,5945E−5[1]
Предыдущее по порядку (250) Беттина[2]
Названо в честь Q66367241?
Абсолютная звёздная величина 9,9[1]
Место астрономического открытия Венская обсерватория[d][1]
Перицентр 2,789678935254 ± 1,0869E−7[1]
Аргумент перицентра 285,78156512918 ± 3,1157E−5[1]
Изображение
Следующее по порядку (252) Клементина[2]
Первооткрыватель или изобретатель Иоганн Пализа[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,405061775776 ± 1,8179E−8[1]
Средняя аномалия 227,69335385004 ± 2,2445E−5[1]
Наклонение орбиты 10,527 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(251) София (лат. Sophia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1885 шеран 4 октябрехь Иоганн Пализа цӀе йолу Ӏилманчо Вена обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «дуьххьара йара хӀара цӀе».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта