Чулацаман тӀегӀо

(2452) Лио

Мегавики чуьра гӀирс
(2452) Лио
Большая полуось орбиты 3,1643118[1], 3,173443906423 ± 1,4725E−9[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,11, 0,1129047[1], 0,108321769936 ± 7,6496E−10[2]
Период вращения 15,997[2]
Дата открытия 1981 шеран 30 март[2]
Орбитальный период 5,63[1], 2064,879278738 ± 1,4372E−6[2]
Диаметр 11,851 ± 0,237[2]
Место астрономического открытия Станция Андерсон-Меса[d][2]
Названо в честь Лио, Бернар[d]
Абсолютная звёздная величина 11,4[1], 11,63[2]
Наклонение орбиты 11,76926[1], 11,668090391047 ± 2,706E−8[2]
Долгота восходящего узла 2,68904[1], 2,245856297963 ± 1,7151E−7[2]
Перицентр 2,807046[1], 2,829690845687 ± 3,569E−9[2]
Аргумент перицентра 194,63306[1], 199,58350979067 ± 3,2642E−7[2]
Следующее по порядку (2453) Вабасх[3]
Предыдущее по порядку (2451) Дольфус[3]
Средняя аномалия 276,90409[1], 261,37636848566 ± 5,2118E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Эдвард Боуэлл[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,522[1], 3,517196967158 ± 1,632E−9[2]
Альбедо 0,38 ± 0,063[2]

(2452) Лио (лат. Lyot) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1981 шеран 30 мартехь Эдвард Боуэлл цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1981 FE».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта