Чулацаман тӀегӀо

(2450) Иоаннисиани

Мегавики чуьра гӀирс
(2450) Иоаннисиани
Средняя аномалия 275,91875[1]
Долгота восходящего узла 117,0129[1]
Эксцентриситет орбиты 0,1, 0,1024365[1]
Дата открытия 1978 шеран 1 сентябрь[2]
Орбитальный период 5,52[1]
Предыдущее по порядку (2449) Кенос[3]
Названо в честь Иоаннисиани, Баграт Константинович[d]
Абсолютная звёздная величина 11,7
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Перицентр 2,8031058[1]
Аргумент перицентра 96,9
Изображение
Следующее по порядку (2451) Дольфус[3]
Первооткрыватель или изобретатель Черных, Николай Степанович[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,443[1]
Большая полуось орбиты 3,1230168[1]
Наклонение орбиты 2,52779[1]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

(2450) Иоаннисиани (лат. Ioannisiani) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1978 шеран 1 сентябрехь Черных Н. С. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1978 RP».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта