(244) Сита
Арахьара хатӀ
| (244) Сита | |
|---|---|
| Средняя аномалия | 283,37549815213 ± 1,4939E−5[1] |
| Долгота восходящего узла | 208,98720560999 ± 7,9355E−5[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,137597931579 ± 3,5933E−8[1] |
| Дата открытия | 1884 шеран 14 октябрь[1] |
| Орбитальный период | 1171,163603457 ± 4,7382E−6[1] |
| Абсолютная звёздная величина | 11,9[1] |
| Названо в честь | Сита[d] |
| Масса | 2 |
| Место астрономического открытия | Венская обсерватория[d][1] |
| Перицентр | 1,875235789441 ± 7,8534E−8[1] |
| Аргумент перицентра | 166,07862694746 ± 8,0865E−5[1] |
| Предыдущее по порядку | (243) Ида[2] |
| Следующее по порядку | (245) Вера[2] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Иоганн Пализа[d][1] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 2,47363084274 ± 6,6717E−9[1] |
| Большая полуось орбиты | 2,17443331609 ± 5,8647E−9[1] |
| Наклонение орбиты | 2,843 ± 0,001 |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
(244) Сита (лат. Sita) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1884 шеран 14 октябрехь Иоганн Пализа цӀе йолу Ӏилманчо Вена обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «дуьххьара йара хӀара цӀе».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (244)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (244)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (1170) Шива астероид
