Чулацаман тӀегӀо

(244) Сита

Мегавики чуьра гӀирс
(244) Сита
Средняя аномалия 283,37549815213 ± 1,4939E−5[1]
Долгота восходящего узла 208,98720560999 ± 7,9355E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,137597931579 ± 3,5933E−8[1]
Дата открытия 1884 шеран 14 октябрь[1]
Орбитальный период 1171,163603457 ± 4,7382E−6[1]
Абсолютная звёздная величина 11,9[1]
Названо в честь Сита[d]
Масса 2
Место астрономического открытия Венская обсерватория[d][1]
Перицентр 1,875235789441 ± 7,8534E−8[1]
Аргумент перицентра 166,07862694746 ± 8,0865E−5[1]
Предыдущее по порядку (243) Ида[2]
Следующее по порядку (245) Вера[2]
Первооткрыватель или изобретатель Иоганн Пализа[d][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,47363084274 ± 6,6717E−9[1]
Большая полуось орбиты 2,17443331609 ± 5,8647E−9[1]
Наклонение орбиты 2,843 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(244) Сита (лат. Sita) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1884 шеран 14 октябрехь Иоганн Пализа цӀе йолу Ӏилманчо Вена обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «дуьххьара йара хӀара цӀе».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта