Чулацаман тӀегӀо

(2401) Аэлита

Мегавики чуьра гӀирс
(2401) Аэлита
Средняя аномалия 93,83988[1]
Долгота восходящего узла 50,91747[1]
Эксцентриситет орбиты 0,06, 0,0592457[1]
Дата открытия 1975 шеран 2 ноябрь[2]
Орбитальный период 4,61[1]
Названо в честь Аэлита[d]
Абсолютная звёздная величина 12,5[1]
Большая полуось орбиты 2,7694797[1]
Аргумент перицентра 36,93615[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Предыдущее по порядку (2400) Деревская[3]
Перицентр 2,6053998[1]
Первооткрыватель или изобретатель Тамара Михайловна Смирнова[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,934[1]
Следующее по порядку (2402) Сатпаев[3]
Наклонение орбиты 4,3285[1]

(2401) Аэлита (лат. Aehlita) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1975 шеран 2 ноябрехь Смирнова Т. М. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1975 VM2».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта