Чулацаман тӀегӀо

(2386) Никонов

Мегавики чуьра гӀирс
(2386) Никонов
Большая полуось орбиты 2,8135936[1]
Долгота восходящего узла 4,88187[1]
Эксцентриситет орбиты 0,16, 0,1587721[1]
Дата открытия 1974 шеран 19 сентябрь[2]
Орбитальный период 4,72[1]
Названо в честь Никонов, Владимир Борисович[d]
Абсолютная звёздная величина 11,6[1]
Перицентр 2,3668733[1]
Аргумент перицентра 311,67888[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Предыдущее по порядку (2385) Мустель[3]
Средняя аномалия 189,96973[1]
Первооткрыватель или изобретатель Людмила Ивановна Черных[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,26[1]
Следующее по порядку (2387) Сиань[3]
Наклонение орбиты 9,08541[1]

(2386) Никонов (лат. Nikonov) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1974 шеран 19 сентябрехь Черных Л. И. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1974 SN1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта