Чулацаман тӀегӀо

(2341) Аолута

Мегавики чуьра гӀирс
(2341) Аолута
Средняя аномалия 341,27032[1]
Долгота восходящего узла 61,59074[1]
Эксцентриситет орбиты 0,15, 0,1521937[1]
Дата открытия 1976 шеран 16 декабрь[2]
Орбитальный период 3,29[1]
Названо в честь Астрономический институт имени В. В. Соболева[d]
Абсолютная звёздная величина 12,8[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Аргумент перицентра 347,8259[1]
Перицентр 1,8751278[1]
Предыдущее по порядку (2340) Хатхор[3]
Следующее по порядку (2342) Лебедев[3]
Первооткрыватель или изобретатель Людмила Ивановна Черных[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,548[1]
Большая полуось орбиты 2,2117407[1]
Наклонение орбиты 4,07454[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(2341) Аолута (лат. Aoluta) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1976 шеран 16 декабрехь Черных Л. И. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1976 YU1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта