Чулацаман тӀегӀо

(2167) Эрин

Мегавики чуьра гӀирс
(2167) Эрин
Средняя аномалия 351,95069[1]
Долгота восходящего узла 252,91106[1]
Эксцентриситет орбиты 0,18, 0,1842195[1]
Дата открытия 1971 шеран 1 июнь[2]
Орбитальный период 4,05[1]
Следующее по порядку (2168) Суоп[3]
Абсолютная звёздная величина 12,1[1]
Аргумент перицентра 274,1131[1]
Большая полуось орбиты 2,5425654[1]
Предыдущее по порядку (2166) Хэндаль[3]
Место астрономического открытия Пертская обсерватория[d][2]
Первооткрыватель или изобретатель Пертская обсерватория[d]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,011[1]
Перицентр 2,0741754[1]
Наклонение орбиты 6,02733[1]

(2167) Эрин (лат.  Erin) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1971 шеран 1 июнехь кхузахь болх беш болу Ӏилманчаш цӀе йолу Ӏилманчо Перт обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1971 LA».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта