Чулацаман тӀегӀо

(2135) Аристей

Мегавики чуьра гӀирс
(2135) Аристей
Средняя аномалия 113,1914[1]
Долгота восходящего узла 191,21368[1]
Эксцентриситет орбиты 0,5031, 0,5029557[1]
Дата открытия 1977 шеран 17 апрель[2]
Орбитальный период 2,02[1]
Перицентр 0,7950495[1]
Названо в честь Аристей[d]
Абсолютная звёздная величина 17,94[1]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Большая полуось орбиты 1,5995545[1]
Аргумент перицентра 290,8724[1]
Апоцентр 2,404[1]
Предыдущее по порядку (2134) Денниспальм[3]
Следующее по порядку (2136) Джугта[3]
Первооткрыватель или изобретатель Шелте Джон Бас[d][3][2], Элеанора Фрэнсис Хелин[d][3][2]
Родительское тело Малх
Астрономический символ
Наклонение орбиты 23,06079[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(2135) Аристей (лат. Aristaeus) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1977 шеран 17 апрелехь Шелте Бас, Элеанор Хелин цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1977 HA».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта