Чулацаман тӀегӀо

(2113) Эрдни

Мегавики чуьра гӀирс
(2113) Эрдни
Средняя аномалия 248,46955[1]
Долгота восходящего узла 23,37075[1]
Эксцентриситет орбиты 0,1, 0,0961123[1]
Дата открытия 1972 шеран 11 сентябрь[2]
Орбитальный период 3,89[1]
Названо в честь Деликов, Эрдни Теледжиевич[d]
Абсолютная звёздная величина 13,17[1]
Большая полуось орбиты 2,4740092[1]
Аргумент перицентра 348,41959[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Предыдущее по порядку (2112) Ульянов[3]
Перицентр 2,2362264[1]
Первооткрыватель или изобретатель Черных, Николай Степанович[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,712[1]
Следующее по порядку (2114) Валленквист[3]
Наклонение орбиты 6,43213[1]

(2113) Эрдни (лат. Ehrdni) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1972 шеран 11 сентябрехь Черных Н. С. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1972 RJ2».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта