Чулацаман тӀегӀо

(2111) Целина

Мегавики чуьра гӀирс
(2111) Целина
Средняя аномалия 71,05452[1]
Долгота восходящего узла 167,15804[1]
Эксцентриситет орбиты 0,1, 0,0952381[1]
Дата открытия 1969 шеран 13 июнь[2]
Орбитальный период 5,24[1]
Названо в честь освоение целины[d]
Абсолютная звёздная величина 10,45[1]
Перицентр 2,729505[1]
Аргумент перицентра 232,31045[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Предыдущее по порядку (2110) Мур-Ситтерли[3]
Большая полуось орбиты 3,0168212[1]
Первооткрыватель или изобретатель Тамара Михайловна Смирнова[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,304[1]
Следующее по порядку (2112) Ульянов[3]
Наклонение орбиты 10,50291[1]

(2111) Целина (лат. Tselina) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1969 шеран 13 июнехь Смирнова Т. М. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1969 LG».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта