Чулацаман тӀегӀо

(1971) Хагихара

Мегавики чуьра гӀирс
(1971) Хагихара
Большая полуось орбиты 2,9924501[1], 2,992039666198 ± 7,5552E−10[2]
Долгота восходящего узла 300,10692[1], 299,87984100796 ± 1,6037E−7[2]
Эксцентриситет орбиты 0,09, 0,0853315[1], 0,083553483476 ± 4,0963E−10[2]
Дата открытия 1955 шеран 14 сентябрь[2]
Орбитальный период 5,18[1], 1890,38145023 ± 7,1601E−7[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Место астрономического открытия Обсерватория им. Гёте Линка[d][2]
Названо в честь Хагихара, Юсукэ[d]
Абсолютная звёздная величина 12,3, 12,4[1], 12,52[2]
Наклонение орбиты 8,69985[1], 8,692156063171 ± 2,9443999E−8[2]
Диаметр 12,289 ± 0,156[2]
Перицентр 2,7370998[1], 2,742044329389 ± 1,2745E−9[2]
Аргумент перицентра 120,24669[1], 117,89999036468 ± 4,1842E−7[2]
Следующее по порядку (1972) Yi Xing[3]
Предыдущее по порядку (1970) Шумерия[3]
Средняя аномалия 48,77144[1], 72,01720412762 ± 3,1472E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Астероидная программа Индианы[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,248[1], 3,242035003006 ± 8,1864E−10[2]
Альбедо 0,135 ± 0,028[2]

(1971) Хагихара (лат. Hagihara) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1955 шеран 14 сентябрехь IAP цӀе йолу Ӏилманчо Бруклин обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1955 RD1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта