Чулацаман тӀегӀо

(1957) Ангара

Мегавики чуьра гӀирс
(1957) Ангара
Средняя аномалия 98,53007[1]
Долгота восходящего узла 50,70301[1]
Эксцентриситет орбиты 0,06, 0,0574923[1]
Дата открытия 1970 шеран 1 апрель[2]
Орбитальный период 5,22[1]
Предыдущее по порядку (1956) Артек[3]
Названо в честь Ангара
Абсолютная звёздная величина 11,36[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Перицентр 2,8345694[1]
Аргумент перицентра 209,27498[1]
Изображение
Следующее по порядку (1958) Чандра[3]
Первооткрыватель или изобретатель Людмила Ивановна Черных[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,18[1]
Большая полуось орбиты 3,0074762[1]
Наклонение орбиты 11,19079[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(1957) Ангара (лат. Angara) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1970 шеран 1 апрелехь Черных Л. И. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1970 GF».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта