Чулацаман тӀегӀо

(1954) Кукаркин

Мегавики чуьра гӀирс
(1954) Кукаркин
Средняя аномалия 81,69643[1]
Долгота восходящего узла 278,01572[1]
Эксцентриситет орбиты 0,31, 0,3130718[1]
Дата открытия 1952 шеран 15 август[2]
Орбитальный период 5,03[1]
Предыдущее по порядку (1953) Рупертвильдт[3]
Названо в честь Кукаркин, Борис Васильевич[d]
Абсолютная звёздная величина 11,3[1]
Место астрономического открытия Симеизская обсерватория[d][2]
Перицентр 2,0173333[1]
Аргумент перицентра 70,42071[1]
Изображение
Следующее по порядку (1955) МакМет[3]
Первооткрыватель или изобретатель Шайн, Пелагея Фёдоровна[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,856[1]
Большая полуось орбиты 2,9367455[1]
Наклонение орбиты 14,79549[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(1954) Кукаркин (лат. Kukarkin) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1952 шеран 15 августехь Пелагея Шайн цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма (Симеиз) обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1952 PH».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта