Чулацаман тӀегӀо

(19323) 1996 XM13

Мегавики чуьра гӀирс
(19323) 1996 XM13
Средняя аномалия 223,8829[1], 7,838758182439 ± 9,9357E−7[2]
Астрономическая эпоха 5 мая 2025 года[d]
Эксцентриситет орбиты 0,06, 0,0606587[1], 0,061953308381 ± 9,3886E−10[2]
Дата открытия 1996 шеран 9 декабрь[2]
Орбитальный период 4,32[1], 1578,0740149174 ± 1,0255E−6[2]
Следующее по порядку (19324) 1996 XA18
Диаметр 3,293 ± 0,456[2]
Наклонение орбиты 3,46395[1], 3,462128734143 ± 7,1818E−8[2]
Альбедо 0,31[2]
Аргумент перицентра 197,00453[1], 195,04945951239 ± 9,2773E−7[2]
Перицентр 2,4915054[1], 2,488343990027 ± 2,5944E−9[2]
Предыдущее по порядку (19322) 1996 XQ11
Абсолютная звёздная величина 14,4[1], 14,49[2]
Первооткрыватель или изобретатель Ди Сикко, Деннис[d][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,813[1], 2,817029425303 ± 1,2204E−9[2]
Большая полуось орбиты 2,6523964[1], 2,652686707665 ± 1,1492E−9[2]
Место астрономического открытия Садбери (Массачусетс)[2]
Долгота восходящего узла 79,15503[1], 79,071545450542 ± 6,2317001E−7[2]

(19323) 1996 XM13 — Мелхан системан коьрта асанан астероид.

Истори

ДӀайиллина 1996 шеран 9 декабрехь Деннис ди Сикко цӀе йолу Ӏилманчо Sudbury обсерваторехь. Йуьхьанца дуьйна йолу цӀе - «1996 XM13» саналган.

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажа иштта