Чулацаман тӀегӀо

(1873) Агенор

Мегавики чуьра гӀирс
(1873) Агенор
Средняя аномалия 320,34492[1]
Долгота восходящего узла 197,92203[1]
Эксцентриситет орбиты 0,092, 0,0925642[1]
Дата открытия 1971 шеран 25 март[2]
Орбитальный период 11,96[1]
Предыдущее по порядку (1872) Гелен[3]
Названо в честь Агенор[d]
Абсолютная звёздная величина 10,1[1]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Перицентр 4,7470326[1]
Аргумент перицентра 357,27922[1]
Изображение
Следующее по порядку (1874) Кацивелия[3]
Первооткрыватель или изобретатель Хаутен, Корнелис Йоханнес ван[d][3][2], Хаутен-Груневельд, Ингрид ван[d][3], Том Герельс[d][3]
Родительское тело Малх
Апоцентр 5,715[1]
Большая полуось орбиты 5,23126[1]
Наклонение орбиты 21,87982[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(1873) Агенор (лат. Agenor) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1971 шеран 25 мартехь К. Й. ван Хоутен, И. ван Хаутен-Груневельд,Том Герельс цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1971 FH».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта