Чулацаман тӀегӀо

(1869) Филоктет

Мегавики чуьра гӀирс
(1869) Филоктет
Средняя аномалия 263,22806[1]
Долгота восходящего узла 43,97623[1]
Эксцентриситет орбиты 0,065, 0,069163[1]
Дата открытия 1960 шеран 24 сентябрь[2]
Орбитальный период 11,9[1]
Названо в честь Филоктет[d]
Абсолютная звёздная величина 11,2, 11,1[1]
Перицентр 4,8530816[1]
Аргумент перицентра 322,22632[1]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Предыдущее по порядку (1868) Терсит[3]
Большая полуось орбиты 5,2136752[1]
Первооткрыватель или изобретатель Хаутен, Корнелис Йоханнес ван[d][3], Хаутен-Груневельд, Ингрид ван[d][3], Том Герельс[d][3], Паломар-лейденское обозрение слабых малых планет[d][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 5,574[1]
Следующее по порядку (1870) Главк[3]
Наклонение орбиты 3,967 ± 0,001, 3,97357[1]

(1869) Филоктет (лат. Philoctetes) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1960 шеран 24 сентябрехь К. Й. ван Хоутен, И. ван Хаутен-Груневельд,Том Герельс цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «4596 P-L».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта