Чулацаман тӀегӀо

(1793) Зоя

Мегавики чуьра гӀирс
(1793) Зоя
Средняя аномалия 139,9622[1]
Долгота восходящего узла 225,9897[1]
Эксцентриситет орбиты 0,098161, 0,0978644[1]
Дата открытия 1968 шеран 28 февраль[2]
Орбитальный период 3,32[1]
Предыдущее по порядку (1792) Рени[3]
Следующее по порядку (1794) Финсен[3]
Абсолютная звёздная величина 12,2[1]
Место астрономического открытия Крымская астрофизическая обсерватория[d][2]
Перицентр 2,0058901[1]
Аргумент перицентра 323,06837[1]
Изображение
Названо в честь Зоя Анатольевна Космодемьянская[d]
Первооткрыватель или изобретатель Тамара Михайловна Смирнова[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,441[1]
Большая полуось орбиты 2,2234906[1]
Наклонение орбиты 1,50934[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(1793) Зоя (лат. Zoya) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1968 шеран 28 февралехь Смирнова Т. М. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма (Симеиз) обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1968 DW».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта