Чулацаман тӀегӀо

(1770) Schlesinger

Мегавики чуьра гӀирс
(1770) Schlesinger
Средняя аномалия 355,85643[1]
Долгота восходящего узла 21,92187[1]
Эксцентриситет орбиты 0,06, 0,0610769[1]
Дата открытия 1967 шеран 10 май[2]
Орбитальный период 3,85[1]
Названо в честь Шлезингер, Фрэнк[d]
Абсолютная звёздная величина 12[1]
Перицентр 2,307514[1]
Аргумент перицентра 39,98654[1]
Место астрономического открытия Астрономический комплекс Эль-Леонсито[d][2]
Предыдущее по порядку (1769) Carlostorres[3]
Большая полуось орбиты 2,4576177[1]
Первооткрыватель или изобретатель Сеско, Карлос Ульррико[d][3][2], Клемола, Арнольд Ричард[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,608[1]
Следующее по порядку (1771) Маковер[3]
Наклонение орбиты 5,29256[1]

(1770) Schlesinger (лат.  Schlesinger) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1967 шеран 10 майхь Карлос Сеско цӀе йолу Ӏилманчо Эль-Леонсито обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1967 JR».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта