Чулацаман тӀегӀо

(1602) Индиана

Мегавики чуьра гӀирс
(1602) Индиана
Средняя аномалия 233,37944[1]
Долгота восходящего узла 75,13173[1]
Эксцентриситет орбиты 0,1, 0,1045959[1]
Дата открытия 1950 шеран 14 март[2]
Орбитальный период 3,36[1]
Названо в честь Индиана
Абсолютная звёздная величина 12,49[1]
Перицентр 2,0096395[1]
Аргумент перицентра 73,16134[1]
Место астрономического открытия Обсерватория им. Гёте Линка[d][2]
Предыдущее по порядку (1601) Патри[3]
Большая полуось орбиты 2,2443939[1]
Первооткрыватель или изобретатель Астероидная программа Индианы[d][3]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,479[1]
Следующее по порядку (1603) Нева[3]
Наклонение орбиты 4,16227[1]

(1602) Индиана (лат. Indiana) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1950 шеран 14 мартехь IAP цӀе йолу Ӏилманчо Бруклин обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1950 GF».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта