Чулацаман тӀегӀо

(160) Уна

Мегавики чуьра гӀирс
(160) Уна
Большая полуось орбиты 2,728431993536 ± 1,0331E−8[1]
Спектральный класс астероида астероид класса C[d][1]
Долгота восходящего узла 8,621628090446 ± 6,7873E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,065091903309 ± 3,9024E−8[1]
Дата открытия 1876 шеран 20 февраль[1]
Орбитальный период 1646,145150799 ± 9,3498E−6[1]
Абсолютная звёздная величина 9,08[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Литчфилд[d][1]
Перицентр 2,550833162026 ± 1,0653E−7[1]
Названо в честь Q65556169?
Масса 560
Следующее по порядку (161) Атхор[2]
Аргумент перицентра 52,815922819827 ± 7,7511E−5[1]
Альбедо 0,062
Предыдущее по порядку (159) Эмилия[2]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Кристиан Генрих Фридрих Петерс[d][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,906030825045 ± 1,1004E−8[1]
Средняя аномалия 57,127029757616 ± 3,715E−5[1]
Наклонение орбиты 3,824 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(160) Уна (лат. Una) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1876 шеран 20 февралехь К. Г. Ф. Петерс цӀе йолу Ӏилманчо Клинтон обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «дуьххьара йара хӀара цӀе».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта