Чулацаман тӀегӀо

(1398) Доннера

Мегавики чуьра гӀирс
(1398) Доннера
Большая полуось орбиты 3,1594016[1], 3,162430017925 ± 2,4078E−9[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,11, 0,1044036[1], 0,099418669017 ± 8,6881E−10[2]
Период вращения 7,2311[2]
Дата открытия 1936 шеран 26 август[2]
Орбитальный период 5,62[1], 2054,1389253221 ± 2,3459E−6[2]
Диаметр 24,553 ± 1,136[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Турку[d][2]
Названо в честь Андерс Доннер[d]
Абсолютная звёздная величина 10,1[1], 10,23[2]
Наклонение орбиты 11,82276[1], 11,846737642456 ± 8,0232E−8[2]
Долгота восходящего узла 297,09378[1], 296,86779573859 ± 3,9117E−7[2]
Перицентр 2,8295487[1], 2,848025434684 ± 3,9658E−9[2]
Аргумент перицентра 71,64365[1], 72,871528686696 ± 9,0778001E−7[2]
Следующее по порядку (1399) Тенериффа[3]
Предыдущее по порядку (1397) Умтата[3]
Средняя аномалия 177,92502[1], 237,50770228186 ± 1,2659E−6[2]
Первооткрыватель или изобретатель Ирьё Вяйсяля[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,489[1], 3,476834601167 ± 2,6471E−9[2]
Альбедо 0,267 ± 0,046[2]

(1398) Доннера (лат. Donnera) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1936 шеран 26 августехь И. Вяйсяля цӀе йолу Ӏилманчо Турку обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1936 QL».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта