(1320) Импала
Арахьара хатӀ
| (1320) Импала | |
|---|---|
| Средняя аномалия | 145,13742[1] |
| Долгота восходящего узла | 71,89967[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,232716, 0,2290292[1] |
| Дата открытия | 1934 шеран 13 май[2] |
| Орбитальный период | 5,18[1] |
| Названо в честь | Импала[d] |
| Абсолютная звёздная величина | 10,9[1] |
| Перицентр | 2,3073994[1] |
| Место астрономического открытия | Республиканская обсерватория Йоханнесбурга[d][2] |
| Аргумент перицентра | 205,82605[1] |
| Альбедо | 0,0775 |
| Предыдущее по порядку | (1319) Диза[3] |
| Следующее по порядку | (1321) Маюба[3] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Сирил Джексон[d][3][2] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 3,678[1] |
| Большая полуось орбиты | 2,9928493[1] |
| Наклонение орбиты | 19,80028[1] |
(1320) Импала (лат. Impala) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1934 шеран 13 майхь Сирил Джексон цӀе йолу Ӏилманчо Йоханнесбург обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1934 JG».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (1320)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (1320)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (1200) Императрикс астероид
