Чулацаман тӀегӀо

(1320) Импала

Мегавики чуьра гӀирс
(1320) Импала
Средняя аномалия 145,13742[1]
Долгота восходящего узла 71,89967[1]
Эксцентриситет орбиты 0,232716, 0,2290292[1]
Дата открытия 1934 шеран 13 май[2]
Орбитальный период 5,18[1]
Названо в честь Импала[d]
Абсолютная звёздная величина 10,9[1]
Перицентр 2,3073994[1]
Место астрономического открытия Республиканская обсерватория Йоханнесбурга[d][2]
Аргумент перицентра 205,82605[1]
Альбедо 0,0775
Предыдущее по порядку (1319) Диза[3]
Следующее по порядку (1321) Маюба[3]
Первооткрыватель или изобретатель Сирил Джексон[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,678[1]
Большая полуось орбиты 2,9928493[1]
Наклонение орбиты 19,80028[1]

(1320) Импала (лат. Impala) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1934 шеран 13 майхь Сирил Джексон цӀе йолу Ӏилманчо Йоханнесбург обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1934 JG».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта