Чулацаман тӀегӀо

(1318) Нерина

Мегавики чуьра гӀирс
(1318) Нерина
Большая полуось орбиты 345 087 000, 2,3072924[1]
Долгота восходящего узла 358,41473, 358,32696[1]
Эксцентриситет орбиты 0,211753, 0,2039285[1]
Период вращения 2,582
Дата открытия 1934 шеран 24 март[2]
Орбитальный период 1279,688, 3,5[1]
Абсолютная звёздная величина 11,9, 12,2[1]
Названо в честь Нерина[d]
Диаметр 13,02
Место астрономического открытия Республиканская обсерватория Йоханнесбурга[d][2]
Перицентр 274 903 000, 1,8367697[1]
Аргумент перицентра 196,39643, 196,23862[1]
Следующее по порядку (1319) Диза[3]
Предыдущее по порядку (1317) Зильфретта[3]
Средняя аномалия 53,50449, 346,11099[1]
Первооткрыватель или изобретатель Сирил Джексон[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 415 272 000, 2,778[1]
Наклонение орбиты 24,64772, 24,66335[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(1318) Нерина (лат. Nerina) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1934 шеран 24 мартехь Сирил Джексон цӀе йолу Ӏилманчо Йоханнесбург обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1934 FG».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта