Чулацаман тӀегӀо

(1301) Ивонна

Мегавики чуьра гӀирс
(1301) Ивонна
Средняя аномалия 225,09575[1]
Долгота восходящего узла 161,51038[1]
Эксцентриситет орбиты 0,26898, 0,2699072[1]
Дата открытия 1934 шеран 7 март[2]
Орбитальный период 4,6[1]
Предыдущее по порядку (1300) Марсель[3]
Следующее по порядку (1302) Верра[3]
Абсолютная звёздная величина 11,3[1]
Место астрономического открытия Алжирская обсерватория[d][2]
Альбедо 0,1632
Аргумент перицентра 302,19199[1]
Большая полуось орбиты 2,7662926[1]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Луи Бойер[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,513[1]
Перицентр 2,0196505[1]
Наклонение орбиты 34,03451[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(1301) Ивонна (лат. Yvonne) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1934 шеран 7 мартехь Луи Бойер цӀе йолу Ӏилманчо Алжир обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1934 EA».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта