(1293) Соня
Арахьара хатӀ
| (1293) Соня | |
|---|---|
| Средняя аномалия | 282,49377[1] |
| Долгота восходящего узла | 236,38302[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,274066, 0,2752762[1] |
| Дата открытия | 1933 шеран 26 сентябрь[2] |
| Орбитальный период | 3,33[1] |
| Следующее по порядку | (1294) Антверпия[3] |
| Абсолютная звёздная величина | 13,5[1] |
| Перицентр | 1,6145517[1] |
| Место астрономического открытия | Королевская обсерватория Бельгии[d][2] |
| Аргумент перицентра | 99,72141[1] |
| Названо в честь | Q27334646? |
| Предыдущее по порядку | (1292) Люце[3] |
| Большая полуось орбиты | 2,2278166[1] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Эжен Жозеф Дельпорт[d][3][2] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 2,841[1] |
| Наклонение орбиты | 5,36381[1] |
| Альбедо | 0,4598 |
(1293) Соня (лат. Sonja) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1933 шеран 26 сентябрехь Эжен Дельпорт цӀе йолу Ӏилманчо Уккел обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1933 SO».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (1293)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (1293)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (1039) Зоннеберга астероид
