(1203) Нанна
Арахьара хатӀ
| (1203) Нанна | |
|---|---|
| Средняя аномалия | 296,79482[1] |
| Долгота восходящего узла | 224,52907[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,2503, 0,2493051[1] |
| Дата открытия | 1931 шеран 5 октябрь[2] |
| Орбитальный период | 4,9[1] |
| Следующее по порядку | (1204) Ренция[3] |
| Абсолютная звёздная величина | 11,6[1] |
| Перицентр | 2,1652636[1] |
| Аргумент перицентра | 177,18438[1] |
| Место астрономического открытия | Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][2] |
| Предыдущее по порядку | (1202) Марина[3] |
| Наклонение орбиты | 5,99408[1] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][3][2] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 3,603[1] |
| Большая полуось орбиты | 2,8843455[1] |
| Альбедо | 0,047 |
(1203) Нанна (лат. Nanna) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1931 шеран 5 октябрехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1931 TA».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (1203)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (1203)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (559) Нанон астероид
