Чулацаман тӀегӀо

(101) Елена

Мегавики чуьра гӀирс
(101) Елена
Большая полуось орбиты 2,583983922258 ± 8,6149E−9[1]
Спектральный класс астероида астероид класса S[d][1]
Долгота восходящего узла 343,42666750433 ± 2,5901E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,140359382074 ± 5,0106E−8[1]
Дата открытия 1868 шеран 15 август[1]
Орбитальный период 1517,1661258884 ± 7,5872E−6[1]
Масса 300
Место астрономического открытия Детройтская обсерватория[d][1]
Наклонение орбиты 10,1996 ± 0,0001
Названо в честь Елена Прекрасная[d][2]
Абсолютная звёздная величина 8,33[1]
Апоцентр 2,946670308876 ± 9,8241E−9[1]
Следующее по порядку (102) Мириам
Аргумент перицентра 347,52877668382 ± 2,984E−5[1]
Средняя аномалия 142,0277567199 ± 1,5985E−5[1]
Предыдущее по порядку (100) Геката
Перицентр 2,22129753564 ± 1,303E−7[1]
Первооткрыватель или изобретатель Уотсон, Джеймс Крейг[d][1]
Родительское тело Малх
Астрономический символ
Альбедо 0,19
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(101) Елена (лат. Helena) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1868 шеран 15 августехь Дж. К. Уотсон цӀе йолу Ӏилманчо Энн-Арбор обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «дуьххьара йара хӀара цӀе».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта

{{#seo:|robots=noindex, follow}}