Салахьуддин
Арахьара хатӀ
| Салахьуддин Юсуп ибн Айюб | |
|---|---|
| صلاح الدين يوسف ابن ايوب | |
| | |
| Вича тиллина цӀе | Ӏаьр. يُوسُف أبن أيوب بن شاذي بن مروان بن يعقوب الدُويني التكريتي |
| Вина терахь | 1138 |
| Вина меттиг | Тикрит |
| Кхелхина терахь | 1193 шеран 4 март |
| Кхелхина меттиг | Димашкъ |
| Пачхьалкх | |
| Корматалла | военнослужащий, военный командир |
| Да | Наджмуддин Айюб ибн Шади |
| Нана | Ситт-аль-Мульк-хатун[d] |
| Бераш | Аль-Афдаль Али ибн Юсуф[d], Аль-Азиз Усман ибн Юсуф[d], Аз-Захир Гази[d] |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
Аль-Малик ан-Насир Абуль-Музаффар Юсуп ибн Айюб (Ӏаьр. الملك الناصر أبو المظفر يوسف بن أيوب; 1138 шо, Тикрит — 1193 шеран 4 март, Димашкъ) — Мисаран а, Шеман а султан ву, похӀме баьчча а, XII бӀешарахь бусулба нехан лидер хилла, Айюбидан династин бухбиллинарг а хилла. Оцу династис заза даьккхина хенахь кара ярзинера Мисар, Шема, Ӏиракъ, Хьиджаз а, Йемен а.
Европехь вевзаш ву — Саладин аьлла цӀарца, амма иза цӀе йац. Салахьуддин — Ӏаьрбийн маттахь бохург ду «динан цӀано»[1]. Цуьна шен цӀе йу Юсуп ибн Айюб (Юсуп, Айюбан кӀант).

Книгаш
- Баха ад-Дин Абу-л-Махасин Йусуф ибн Рафии ибн Тамим. Саладин: Победитель крестоносцев / Пер. с араб. = النوادر السلطانية و المحاسن اليوسوفية. — СПб: Диля, 2009. — 432 с. — 1000 экз. — ISBN 978-5-88503-890-4.
Билгалдахарш
- ↑ H. A. R. Gibb, «The Rise of Saladin», in A History of the Crusades, vol. 1: The First Hundred Years, ed. Kenneth M. Setton (University of Wisconsin Press, 1969). p. 563.